Dahlia's een handje helpen: het geheim achter een volle bloementuin
22/09/26
De Dahlia’s staan er dit najaar weer prachtig bij in onze bloementuin. Maar zodra een bloem is uitgebloeid, grijpen we in. Niet om de plant met rust te laten, maar juist om hem aan het werk te houden: door de dode bloemen te verwijderen, stimuleren we de Dahlia om steeds weer nieuwe bloemen te maken. Dat heet deadheaden, en in deze blog leggen we uit hoe en waarom we dat doen.
Wat is deadheaden precies?
Deadheaden komt van het Engelse ‘dead’ (dood) en ‘head’ (het hoofd van de bloem): je haalt de uitgebloeide bloemkop van de plant af. Dat kan op twee manieren. De eerste is met de hand: je trekt het kopje er simpelweg af en laat het op de grond vallen. Zo blijft de dode bloem alsnog voeding geven aan de plant. Wil je liever ook het hele takje weg hebben, dan knip je met de snoeischaar het dode takje eraf, eventueel met de bloem er nog aan, en gooi je dat op de grond.
Een klein verschilletje met boeketten maken: daarbij knippen we altijd schuin af, maar bij deadheaden doen we dat juist niet. Tussen de bloemen door lopen we regelmatig langs de Dahlia’s: sommige staan er nog prachtig bij, andere zijn helemaal uitgebloeid en mogen weg. Zo blijft de border in bloei en krijgt de plant steeds weer de kans om nieuwe knoppen te vormen.
Op zoek naar de mooiste Dahlia's
Om de grootste en mooiste Dahlia’s te kunnen oogsten, spannen we netten boven de border. Dat geeft de planten steun en stimuleert ze om mooi rechtop de hoogte in te groeien. De Dahlia’s groeien gewoon door de mazen van het net heen, waardoor ze niet omvallen en de stelen lang en recht blijven. Zonder dat net zouden de bloemen al snel gaan hangen en scheefgroeien, en dat is jammer, want juist die lange, rechte stelen maken ze zo geschikt voor boeketten.
Wat er gebeurt als je níét deadheadt
Laat je een Dahlia gewoon uitbloeien, dan gaat de bloem in zaad. De plant steekt dan haar energie in het maken van zaad, in plaats van in nieuwe bloemen. Omdat wij liever een tuin vol bloeiende Dahlia’s houden dan zaad oogsten, halen we de dode bloemen er steeds weer af.
Vermeerderen doen we bij de Dahlia dan ook niet via zaad, maar via de knol. Dat gebeurt aan het einde van het seizoen, als de bloemen helemaal zijn uitgebloeid en de plant begint af te sterven. Je kunt de knol dan met plant en al uit de grond halen, of hem gewoon laten zitten als de grond op die plek niet te nat wordt. Haal je de knol wel uit de grond, dan kun je hem een paar maanden bewaren op een vorstvrije plek, het liefst met nog wat zand eromheen, zodat hij goed bewaard blijft. Wil je nog meer Dahlia’s? Dan kun je de knol splitsen, en heb je het jaar erop zomaar dubbel zoveel planten.
Dahlia's in onze boeketten
Al die zorg voor onze Dahlia’s komt uiteindelijk ook terug op tafel. Voor ons eigen restaurant maken we namelijk wilde boeketten, helemaal samengesteld uit bloemen uit onze eigen bloementuin, waaronder natuurlijk onze Dahlia’s. En omdat bij Stadsjochies alles uit onze eigen kassen en tuinen eetbaar is, geldt dat ook voor deze boeketten.
Naast bloemen gebruiken we ook graag kruiden in onze boeketten, iets wat je niet snel verwacht, maar wat prachtig staat. Denk aan duizendblad, de sierlijke schermen van venkel, laurierblad, dat er eigenlijk altijd in gaat, en eucalyptus. Zo zorgt deadheaden er dus niet alleen voor dat onze Dahlia’s de hele zomer en herfst door blijven bloeien, het legt ook de basis voor de mooiste boeketten op tafel.
