Een avond vol verhalen, smaken en middeleeuwse magie
22/10/25
In september vulden de eeuwenoude gangen van de Dom zich met iets wat daar al eeuwen niet meer was gehoord: het zachte geroezemoes van een feestmaal, het klinken van glazen, het fluisteren van verhalen. Tijdens Diner in de Dom brachten we de Utrechtse Domtoren tot leven, niet met licht of geluid, maar met smaak, geur en verbeelding.
In het hart van ons project De mysterieuze gangen van de Dom wilden we de geschiedenis niet vertellen, maar laten proeven. Hoe smaakten de middeleeuwen? Wat at de stadsbewoner, de monnik, de reiziger die de toren passeerde? En wat zegt dat over ons, over hoe we vandaag met voedsel, natuur en traditie omgaan?
Een culinaire reis door de tijd
De avond begon eenvoudig, met boekweit en bloemen, een gerecht dat eer deed aan de grond waarop we staan. Wat ooit een nederig gewas was, werd een ode aan de kracht van eenvoud. Daarna volgden de gekloven nonnen, een knipoog naar middeleeuwse speelsheid, waarin ei en kruiden een onverwachte harmonie vonden.
Met wrongelen, wey en de caes herleefden we een vergeten ambacht: het maken van kaas, geurig en fris met bloemen en groene kruiden. De warmoes, ooit een trots product van de Utrechtse stadstuinen, kleurde de borden met haar rijke bladgroenten.
De potagie, het dagelijkse maal van de middeleeuwer, kreeg een verfijnde twist met paling en specerijen. En toen verscheen de Anjou-duif: edel, krachtig, en doordrenkt met verhalen van handel, status en smaak.
Tot slot eindigden we met een zoete herinnering: blanc manger, ooit een symbool van rijkdom, nu een speelse afsluiter vol rood fruit en amandel, een brug tussen eeuwen.
Wijn, bier en kruideninfusies met een verhaal
Bij elk gerecht hoorde een verhaal in een glas. Sprankelende wijnen, kruidige bieren, en dranken die teruggrepen naar kloostertradities. Zelfs zonder alcohol reisden we door de tijd: via hypocras met zijn warme kruidigheid, appel-lavendel vol frisheid, of mostel, een mysterieus drankje dat ooit de overgang van sap naar wijn markeerde.
Eenvoud, herkomst en verbinding
Wat deze avond bijzonder maakte, was de oorsprong van onze ingrediënten. Bijna alles kwam van onze eigen bodem. Alleen eieren, paling, duif, zaden en amandelen kwamen van elders. Zoals in de middeleeuwen aten we van wat het land ons gaf, een bewuste keuze, een ode aan lokale grond en seizoenen.
We wilden herinneren wat het betekent om te eten met aandacht: voor herkomst, voor ambacht, voor de aarde. In de donkere gangen van de Dom werd dat besef tastbaar: met elke hap, elke geur, elke blik naar elkaar.
Meer dan een diner
Diner in de Dom was geen gewoon diner, maar een samensmelting van kunst, erfgoed en gastronomie. Een ontmoeting tussen verleden en heden, tussen mens en monument. Wat ooit slechts stenen waren, werd een levend verhaal.
Bekijk hier de sfeervideo van de avonden
Dank je wel dat je erbij was. Moge de echo van deze avonden met je mee naar huis gaan, als een geheim fluisterend door de eeuwen van de dom.
